කරාඹු

එදා වේලවත් කා ගන්ඩ 
බැරි කාලයක 
රන් රුවන් මිණි බැඳුන 
අතීතය හෑරුවෙමි

සේසතම උකස්‌ කර 
බේරගන්නට බැරුව 
හාමතේ මිය ඇදුන 
ප්‍රේමයේ 
ඇට කැබලි විසිර ගිය 
මිනී වළ කෙළවරේ

හිස්‌ කබල දෙපැත්තේ
දිලිසුණා 
ප්ලාස්ටික් කරාඹු

පාලුවට ගිය ඇගේ 
දෙකන් පෙති සරසන්ඩ
කඩෙන් රුපියල් හැටට 
අරන් දුන් කරාඹු

මිනී වළවල් කණින 
හොරුන් හතුරන් පවා
අතට ගෙන විසි කරන 
කරාඹු

මටත් දැන් මොනවටද 
මිලක් අගයක් නොමැති 
නිකං හිත රිද්දවන 
කරාඹු